به گزارش توسعه اوجان به نقل از ایرنا، این خانه با یک هزار و ۲۳۴ مترمربع عرصه و ۳۵۰ مترمربع اعیان، پس از مرمت و بازسازی به عنوان یکی از مکان‌های مرتبط با زندگی و خاطرات استاد شهریار آماده بهره‌برداری شد. برای تملک، مرمت و احیای این بنا در مجموع ۳۰ میلیارد تومان هزینه شده است.
آیین افتتاح خانه پدری شهریار همزمان با برنامه «یک روز با حیدربابای شهریار» و در آستانه ۲۷ شهریور، روز ملی شعر و ادب فارسی و سالروز بزرگداشت این شاعر پرآوازه برگزار شد و سیدرضا صالحی، وزیر میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی و غلامرضا نوری، وزیر جهاد کشاورزی که پیش از این نماینده مردم بستان‌آباد در مجلس شورای اسلامی بود، در روستای خشکناب حضور یافتند.
این آیین با حضور استاندار آذربایجان شرقی و جمعی از شخصیت‌های فرهنگی، هنری و ادبی و همچنین مردم روستا برگزار شد؛ مردمی که از ساعت‌ها پیش در محل برگزاری برنامه حضور یافته بودند و برگزاری آیین بزرگداشت شهریار در زادگاه پدری او را بهانه‌ای برای پاسداشت نام و یاد شاعری می‌دانستند که بخشی از هویت فرهنگی آذربایجان و ایران را در آثار خود ماندگار کرده است.
شادی مردم خشکناب از بازگشت شهریار به خانه پدری
عصر امروز، خشکناب حال‌وهوایی متفاوت داشت؛ در کوچه‌ها و فضای روستا نشانه‌های برگزاری یک رویداد فرهنگی به چشم می‌خورد و حضور مردم در کنار اهالی فرهنگ و ادب، فضای متفاوتی به این روستای تاریخی بخشیده بود.
شماری از اهالی با لباس‌های محلی و گروهی از علاقه‌مندان شعر و ادب نیز خود را به خشکناب رسانده بودند تا در آیینی شرکت کنند که برای آنان تنها افتتاح یک بنای تاریخی نبود، بلکه بازگشت نام و خاطره شهریار به خانه‌ای بود که بخشی از دوران کودکی او در آن سپری شده است.
خانه‌ای که امروز افتتاح شد، در سال‌های گذشته شرایط مناسبی نداشت و در مقطعی بیشتر به خرابه‌ای از خاک و آجر شباهت داشت، اما اداره کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی آذربایجان شرقی با تملک بنا و اجرای عملیات مرمت و احیا، آن را به فضایی برای معرفی بخشی از میراث فرهنگی و ادبی شهریار تبدیل کرد.
محمدحسین بهجت تبریزی، متخلص به «شهریار»، سال ۱۲۸۵ در تبریز به دنیا آمد. او در سال‌های کودکی، به دلیل ناامنی‌ها و ناآرامی‌های دوران مشروطه، مدتی را در خشکناب و خانه پدری خود سپری کرد؛ خاطراتی که بعدها در شعر و جهان ذهنی او بازتاب گسترده‌ای یافت.
شهریار علاقه و دلبستگی ویژه‌ای به خشکناب و طبیعت پیرامون آن داشت و بارها در سروده‌های خود از این منطقه یاد کرد. نام کوه «حیدربابا» در همین منطقه، دستمایه خلق یکی از ماندگارترین آثار او شد؛ منظومه‌ای که نه تنها در ادبیات ترکی آذری، بلکه در حافظه فرهنگی مردم آذربایجان جایگاهی ویژه دارد.
«حیدربابایه سلام»؛ سلامی ماندگار به زادگاه و خاطرات کودکی
«حیدربابایه سلام» از مشهورترین آثار شهریار و یکی از برجسته‌ترین منظومه‌های ادبیات ترکی آذری به شمار می‌رود. شهریار در این منظومه با زبانی صمیمی و سرشار از تصویر، خاطرات کودکی، طبیعت روستا، آیین‌ها و سنت‌های مردم، شخصیت‌های محلی و دلبستگی خود به زادگاه پدری را روایت کرده است.
اهمیت این منظومه تنها در ارزش ادبی آن خلاصه نمی‌شود؛ «حیدربابایه سلام» تصویری از زندگی اجتماعی و فرهنگی مردم آذربایجان در روزگار شهریار ارائه می‌کند و به همین دلیل، برای بسیاری از مخاطبان، اثری ادبی و در عین حال سندی فرهنگی از خاطرات و سبک زندگی یک دوره به شمار می‌رود.
شهریار با بهره‌گیری از زبان مردم و عناصر فرهنگ عامه، خاطرات شخصی خود را به تجربه‌ای مشترک برای چندین نسل تبدیل کرد؛ به گونه‌ای که نام حیدربابا و خشکناب در ذهن بسیاری از علاقه‌مندان شعر و ادب با نام شهریار گره خورده است.
افتتاح خانه پدری این شاعر در چنین بستری، خشکناب را بیش از گذشته در کانون توجه فرهنگی قرار داده و می‌تواند زمینه‌ای برای معرفی ظرفیت‌های ادبی، تاریخی و گردشگری این روستا و پیوند دادن میراث شهریار با برنامه‌های فرهنگی و گردشگری آذربایجان شرقی باشد.
اکنون خانه‌ای که روزگاری محل زندگی و خاطرات کودکی شهریار بود، پس از مرمت و احیا دوباره به یکی از نشانه‌های فرهنگی خشکناب تبدیل شده است؛ جایی که امروز مردم روستا با شادی و افتخار میزبان نامی بودند که بیش از یک قرن پس از تولدش، هنوز شعر و یاد او در کوچه‌ها و طبیعت آذربایجان طنین‌انداز است.
به گزارش ایرنا، روستای «خشکناب» در دهستان عباس شرقی، بخش تیکمه‌داش شهرستان بستان‌آباد و در دامنه‌های کوه‌های «بزقوش»۰ واقع شده و حدود یک هزار و ۸۱۰ متر از سطح دریا ارتفاع دارد.
این روستا در حدود ۸۳ کیلومتری تبریز، ۳۸ کیلومتری شهر بستان‌آباد و ۲۳ کیلومتری تیکمه‌داش قرار دارد و به دلیل پیوند با دوران کودکی و خاطرات استاد شهریار، از جایگاه فرهنگی ویژه‌ای برخوردار است.
خشکناب از روستاهای کم‌جمعیت منطقه است؛ بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۷ نفر ثبت شده، هرچند برخی منابع محلی جمعیت روستا را حدود ۲۲ نفر و هشت خانوار اعلام کرده‌اند.